Systemy ciągłego monitorowania zdrowia seniorów są często przedstawiane przede wszystkim jako rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji. W praktyce AI znajduje się jednak na końcu znacznie dłuższego procesu. Najpierw urządzenie musi zebrać wiarygodne dane, następnie bezpiecznie je przesłać, a dopiero później algorytm może je analizować i wspierać reakcję opiekuna.
Właśnie temu połączeniu sprzętu, danych i oprogramowania poświęcona była część oferty prezentowanej podczas World Health Expo Bangkok 2026, wydarzenia wcześniej organizowanego pod nazwą Asia Health. To międzynarodowe targi ochrony zdrowia i technologii medycznych, skupiające producentów sprzętu, dostawców rozwiązań digital health i health IT, szpitale, laboratoria, dystrybutorów oraz zespoły odpowiedzialne za zakup i wdrażanie nowych technologii na rynkach Azji Południowo-Wschodniej.
W tym otoczeniu Fundacja Innowacji Społecznych 4.0 skoncentrowała się na technologicznej pracy u podstaw: poszukiwaniu komponentów IoT, analizie możliwości integracji oraz ocenie architektury urządzeń, które mogą być wykorzystywane do stałego monitorowania parametrów życiowych osób starszych. Fundację podczas wydarzenia reprezentował Wojciech Mucha, odpowiedzialny za technologiczną stronę rozwijanych rozwiązań oraz główne prace programistyczne.
Architektura teleopieki zaczyna się przy urządzeniu
Wojciech Mucha pojechał do Bangkoku z precyzyjnie określonym zadaniem. Celem nie był ogólny przegląd rynku, lecz identyfikacja producentów innowacyjnych komponentów Internet of Things, czyli urządzeń zdolnych do zbierania i wymiany danych, które można połączyć z autorskimi algorytmami sztucznej inteligencji rozwijanymi przez Fundację.
Kluczowym kryterium była dostępność otwartego lub elastycznego API — interfejsu umożliwiającego komunikację pomiędzy urządzeniem a zewnętrznym systemem informatycznym. To właśnie od jego konstrukcji zależy, czy dane z konkretnego sensora, smartwatcha lub innego urządzenia mogą być wykorzystywane poza aplikacją dostarczoną przez producenta i włączone do szerszego systemu teleopieki.
W Bangkoku Wojciech Mucha odbył szereg specjalistycznych spotkań z inżynierami reprezentującymi firmy z Szanghaju, Tajlandii oraz innych ośrodków technologicznych. Rozmowy dotyczyły nie tylko funkcji oferowanego sprzętu, ale przede wszystkim możliwości dostępu do generowanych przez niego danych i wykorzystania ich w rozwiązaniach rozwijanych przez Fundację.
„Analizowałem środowiska deweloperskie tych urządzeń, formaty przesyłania pakietów danych oraz standardy szyfrowania transmisji medycznej, co stanowiło konieczny etap planowania architektury oprogramowania” — relacjonuje Wojciech Mucha z Fundacji Innowacji Społecznych 4.0.
Takie podejście pozwala oceniać urządzenia nie przez pryzmat deklarowanych funkcji, lecz ich rzeczywistej użyteczności jako elementów większego ekosystemu technologicznego.
Smart rings i smartwatche: dwa kierunki rozwoju
Podczas spotkań zidentyfikowano dwa szczególnie interesujące kierunki technologiczne.
Pierwszym były inteligentne pierścienie, rozwijane jako niewielkie urządzenia do stałego monitorowania wybranych parametrów zdrowotnych. Analizowane rozwiązania obejmowały także koncepcje bezinwazyjnego monitorowania glikemii. Z punktu widzenia integracji z systemami AI znaczenie mają jednak nie tylko funkcje deklarowane przez producenta, lecz także dostęp do danych pomiarowych, sposób ich zapisu oraz możliwość dalszego przetwarzania.
Drugim kierunkiem były dedykowane smartwatche wyposażone w funkcje wykrywania upadków i pomiaru saturacji, czyli poziomu natlenienia krwi. W opiece nad osobami starszymi urządzenia tego typu mogą pełnić rolę mobilnego źródła danych, działającego również poza mieszkaniem użytkownika.
Ich skuteczne wykorzystanie wymaga odpowiedzi na szereg pytań technicznych. Jakie dane zegarek rzeczywiście udostępnia? W jakim formacie i z jaką częstotliwością są przesyłane? Czy producent umożliwia komunikację z zewnętrznym oprogramowaniem? W jaki sposób zabezpieczona jest transmisja informacji dotyczących zdrowia?
Właśnie te elementy decydują, czy urządzenie może stać się częścią spójnego systemu monitoringu, czy pozostanie zamkniętym produktem, funkcjonującym wyłącznie we własnym środowisku producenta.
Bezpieczny przepływ danych przed analizą AI
W systemach teleopieki dane przechodzą przez kilka kolejnych warstw: od sensora, przez urządzenie i sieć komunikacyjną, aż do platformy, która je przechowuje i analizuje. Każdy z tych etapów wpływa na stabilność, jakość i bezpieczeństwo całego rozwiązania.
Dlatego podczas WHX Bangkok Wojciech Mucha analizował środowiska deweloperskie urządzeń, formaty pakietów danych oraz stosowane metody szyfrowania. Było to istotne zarówno z perspektywy planowania architektury oprogramowania, jak i późniejszego wyboru partnerów technologicznych.
Otwarte API nie oznacza automatycznie łatwej integracji. Równie ważne są jakość dokumentacji technicznej, spójność przesyłanych danych, możliwość testowania urządzenia oraz gotowość producenta do współpracy z zewnętrznym zespołem programistycznym.
W rozwiązaniach związanych ze zdrowiem bezpieczeństwo nie może być funkcją dodawaną dopiero na końcu prac. Musi zostać uwzględnione już na etapie projektowania sposobu, w jaki urządzenia komunikują się z centralnym systemem oraz w jaki informacje są przechowywane i przetwarzane.
Monitoring wychodzi poza urządzenia ubieralne
Rozmowy prowadzone w Bangkoku poszerzyły także zakres analizowanej infrastruktury. Opieka wspierana cyfrowo nie musi ograniczać się do urządzeń noszonych na nadgarstku czy palcu. Jej elementem może być również odpowiednio wyposażone otoczenie domowe.
Przedmiotem spotkań były między innymi techniczne możliwości integracji większych modułów rehabilitacyjnych — takich jak specjalistyczne wanny — z ekosystemem smart home. W takim modelu wyposażenie mieszkania przestaje być zbiorem niezależnych urządzeń. Poszczególne elementy mogą zostać połączone z centralną platformą, tworząc spójne środowisko wspierające codzienne funkcjonowanie seniora.
Urządzenia ubieralne mogą dostarczać informacji o parametrach życiowych i aktywności użytkownika, natomiast rozwiązania obecne w jego otoczeniu mogą wspierać bezpieczeństwo, rehabilitację oraz wykonywanie codziennych czynności. Połączenie obu obszarów otwiera szerszą perspektywę rozwoju cyfrowych usług opiekuńczych, dostosowanych do potrzeb osób w wieku podeszłym.
Od katalogu urządzeń do decyzji architektonicznych
Najważniejszym efektem technicznego rozpoznania nie jest sama liczba obejrzanych produktów. Znacznie większą wartość ma możliwość wyselekcjonowania tych producentów, których urządzenia rzeczywiście można połączyć z rozwijanym oprogramowaniem.
Wyjazd pozwolił wskazać klasy sprzętu istotne dla dalszego rozwoju usług Fundacji, a jednocześnie uporządkować kryteria ich oceny. Oprócz funkcji użytkowych obejmują one między innymi elastyczność API, sposób przesyłania danych, dokumentację środowiska deweloperskiego, standardy szyfrowania oraz możliwość prowadzenia testów integracyjnych.
Zebrane informacje mogą teraz posłużyć do dalszego porównania rozwiązań, planowania prototypowych integracji oraz projektowania architektury, która nie będzie uzależniona od jednego typu urządzenia lub zamkniętego ekosystemu producenta.
Ma to szczególne znaczenie w opiece senioralnej. System powinien rozwijać się wraz z potrzebami użytkowników i umożliwiać podłączanie kolejnych źródeł danych — od urządzeń ubieralnych po wyposażenie inteligentnego domu.
Technologiczne zaplecze usług dla osób starszych
Udział Fundacji Innowacji Społecznych 4.0 w WHX Bangkok miał wyraźnie techniczny charakter. Wojciech Mucha skoncentrował się na elementach, od których zależy późniejsze działanie całego systemu: urządzeniach, interfejsach, strukturze danych, zabezpieczeniu transmisji i możliwościach integracji.
Zidentyfikowane kierunki — inteligentne pierścienie, smartwatche oraz moduły funkcjonujące w ekosystemie smart home — wyznaczają szerszą perspektywę rozwoju usług dla osób starszych. Łączy je jeden warunek: każde urządzenie musi być częścią przemyślanej architektury, a nie osobnym technologicznym dodatkiem.
Dopiero wtedy dane zbierane w sposób ciągły mogą zostać bezpiecznie przekazane do systemu, przeanalizowane przez algorytmy AI i wykorzystane do tworzenia usług realnie wspierających seniorów oraz ich opiekunów.
Udział Fundacji Innowacji Społecznych 4.0 w World Health Expo Bangkok 2026 został wsparty w ramach projektu PROmocja BIOregionu Małopolska 3 (ProBio Małopolska), dofinansowanego z programu Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021–2027. Projekt wspiera małopolskie podmioty w nawiązywaniu kontaktów z partnerami zagranicznymi, uczestnictwie w międzynarodowych wydarzeniach oraz rozwoju współpracy technologicznej i gospodarczej.
Szczegółowe informacje dotyczące programu ProBio Małopolska oraz nadchodzących wydarzeń, dostępne są na stronie: www.probio.lifescience.pl
Zachęcamy do udziału w projekcie i rozwijania współpracy międzynarodowej.
ProBio Małopolska – o projekcie
ProBio Małopolska (edycja 3) to program wsparcia umiędzynarodowienia małopolskich firm z sektora life science. Projekt jest skierowany do małych i średnich przedsiębiorstw – od startupów po firmy w pełni komercyjne – prowadzących innowacyjną działalność w obszarze nauk o życiu.
Celem projektu jest wzmocnienie pozycji Małopolski jako Bio-Regionu oraz zwiększenie zdolności firm do konkurowania i współpracy na rynkach międzynarodowych poprzez warsztaty kompetencji, działania partneringowe, misje gospodarcze, marketing gospodarczy i promocję regionalnego potencjału.
Projekt PROmocja BIOregionu Małopolska 3 (ProBio3) jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021–2027.
Projekt „PROmocja BIOregionu Małopolska 3 (ProBio3)” jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu Fundusze Europejskie dla Małopolski 2021–2027, Priorytet 1: Fundusze europejskie dla badań i rozwoju oraz przedsiębiorczości, Działanie 1.15 Umiędzynarodowienie małopolskiej gospodarki.
Projekt ProBio3 realizowany jest w systemie koordynacji Centrum Business in Małopolska.